Dertleşmek iyi gelir insana…
Dertleşiyorum ben de, iyi bir dostumla…
Anlatıyorum her şeyi.
Seni...
Sensizliği…
‘Kader kardeşim, her şey kader’ diyor sakin bir tavırla..
Onun bu sakinliği beni de sakinleştiriyor ve
düşünmeye itiyor sanki…
Düşünüyorum…
Kader…
Sen ve Kader...
Aslında seni görmek, seni sevmek de kaderdi diyorum kendi kendime.
Ya sonrası..?
Olacak her şey de kader değil miydi zaten… O zaman dua etmeliydi:
Kaderim ol..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder